Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног - Эхний өдөр

Twitter Print
2020 оны 03-р сар 07-нд 12:19 цагт
Мэдээний зураг,

Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног – Тэг өдөр

Цөөн биш хоногийн сургалт, албан ажлаар Японд сар гаруй хугацааг өнгөрөөж, буцахдаа Камбож улсад 7 хоног ажиллаад, Сөүлээр дамжин гэртээ ирэх ёстой байлаа.

Японд байхад коронавирус гэж шуугиж эхэлж байсан боловч үнэндээ тэндэхийн ард түмэн тэгтлээ их сандрахгүй байв. Гэтэл сүүлийн хэд хоногт бүх дэлгүүр, эмийн сангуудаар нь маск тэр чигээрээ тасрав. Өөр муж, хот хүртэл явсан боловч олж чадаагүй. Сүүлд явсны дараа гал тогоо, 00-ийн цаас гэх зэрэг бусад зүйлс бас тасарсан дуулдсан. Үүнийг эдийн засагт Bullwhip Effect гэдгийг манай багш фэйсбүүк постоороо оруулж тайлбарлан, зөвлөмж бичсэн байлаа.

Товч орчуулбал, үнийн хөөс явагдаж, нийлүүлэлтийн сүлжээнд нэмэлт зардал үүсгэдэг үзэгдэл. Зах зээлд тодорхой бус байдал үүсдэг. Бараа хомсдох тоглоом үүний нэг жишээ. Тухайн нэг барааны эрэлт нэмэгдэх тусам худалдан авагч уг барааг өөрийн хэрэгцээнээсээ хэд дахин хэтрүүлж авдаг. Үйлдвэрлэгчид үүнийг дагаад үйлдвэрлэлээ өсгөдөг. Яг одоо бүх дэлгүүр маск, 00-ийн цаасны асар их хэмжээний захиалгыг үйлдвэрлэгчдэд өгсөн байгаа. Үйлдвэрлэгчид одоо энэ их захиалгыг биелүүлэхийн тулд илүү цагаар ажиллаж байна. Хэсэгхэн хугацааны дараа дэлгүүрүүдийн лангуу их хэмжээний маск, 00-ийн цаасаар дүүрнэ. Энэ асуудлыг шийдэхийн тулд мэдээллээ нээлттэй хуваалцах нь нэн чухал ажээ. Тухайлбал, үйлдвэрлэгчид хэр хэмжээний барааг үйлдвэрлэх хүчин чадалтай, дэлгүүрүүдийн татан авалтын хэмжээ гэх зэрэг мэдээллийг засгаас нэгдсэн журмаар зохион байгуулж олон нийтэд нээлттэй мэдээлэх ёстой аж.

2 сарын сүүлийн долоо хоногт Камбожийн хаант улсад ажиллаж байхад нөхцөл байдал минут секундээр хурцдан манай улс Солонгостой агаарын хилээ хааж орхив. Сеүлээр дамжин нисэх нислэг будаа. Зөрөөд Японоос дамжин нисэхээр хөөцөлдсөн боловч нэг удаагийн визтай (Single entry visa) болохоор боломжгүй болов. Учир нь бүх боломжтой нислэг нь Ханеда ба Наритагийн онгоцны буудлуудыг дамжих буюу Японы хилээр ороод гарах сонголтууд л байлаа.

Гэтэл угаасаа нэг хоногийн дараа Монгол Улс нэмээд Япон ба Тайландын нислэгүүдээ хааснаар Ази тивээс Монгол руу нисэх бүх гарц хаагдлаа. Бангкокоор дамжин нисэхээр ярьж байсан төлөвлөгөө дахиад будаа. Эцэст нээлттэй байгаа агаарын хил нь Орос, Турк, Казакстан болж таарав. Зүүн өмнөд Азиас ойрхон, аюулгүй, том агаарын тээвэрлэгч гэдэг утгаараа Аэрофлот, Туркиш эйрлайнс хоёрыг сонгон хөөцөлдөх зуур Турк, Сирийн нөхцөл байдал хурцдан, бөмбөг дэлбэрч, онгоц унасан тухай мэдээлэл гарснаар билетийн кассны үйлчлэгч бүсгүй Туркээр дамжин явахгүй байхыг хатуухан сануулж, энэ чиглэлээр билет бичиж өгөхгүй гэдгээ бараг шулуухан хэлэв.

Москвагаар дамжин явах билетээ хурдан авахгүй бол бүх хүмүүс энэ чиглэлээр дамжиж байна гээд Бангкок эйрлайн, Россия эйрлайнаар дамжин арай гэж Москвад ирлээ. Эндээс бараг цаг хүрэхгүй хугацааны дотор МИАТ, Аэрофлотын онгоцууд зорчигчдоо дүүргэж аваад зуузай холбоод Улаанбаатар руу нисэв. Монголчууд маань онгоцны буудал дээр ёстой нэг күүл байсан даа. Соёлтой оочерлон халуунаа үзүүлээд, уур уцааргүй, айж сандарсан зүйлгүй онгоцондоо алгуурхан жигдхэн суусан.

Ganzorig Vanchig-н зураг.

Москвагаар дамжвал ачаанд дандаа нэг асуудал гардгийг мэдэж байсан. Заншил ёсоор хоёр чемоданы цоожийг мултлан эвдэж, бичиг баримттай дугтайг уран сандайлж, дотуур хувцастай жижиг цүнхийг минь хүртэл дээр дооргүй онгичин ухаад тэр чигт хаясан байв. Их л завтай нэг муу дурак байсан бололтой. Дандаа хувцас хунар, ном дэвтэр, бичиг баримт голцуу байсан болохоор тэр муу хулгайч даанч гомдсон байх аа. Одоо бодохоор өрөвдөөд байх юм. Учир нь хүний урманд хоёр чемоданаас минь юу ч аваагүй байна билээ. Уг нь ганц хоёр хариугүй цоорох гэж байсан оймс байсан юм ккк. Үүрээр буугаад орой нь ниссэн тул хангалттай цаг Москвад байв.

Бага ангидаа байхдаа аав, ахтайгаа ирж байснаас хойш ирээгүй байсан Москва хот ямар гоё байв аа. Гэхдээ метроны буудал, олон нийтийн газар цагдаа нар Азиудыг байнга зогсоон шалгаж байлаа. Пасспорт үзнэ, хаанаас хэзээ ирснийг асууна. Монгол гэж хэлмэгц инээд алдаад л за яв яв гэж байлаа. Хятадуудыг бол утгаар нь чангалж байгаа юм билээ Орост. Нийтийн тээвэрт Оросууд Хятад иргэдийг ялгаварлан гадуурхаж, эрх чөлөө, эрүүл мэндэд нь халдаж байна, үүнийгээ болиорой гээд Ши Жинпин анхааруулга өгсөн байсныг уншиж байснаа биеэрээ нөхцөл байдлыг нь мэдэрлээ.

Онгоцны буудал дээр ирээд цахилгаан шатанд суухад лифтэнд байсан Оросууд сэжиглээд үхэх шахаж байна билээ. Анх удаа өөрийгөө тийм нөхцөл байдалд орж мэдэрсэн, эвгүй юм билээ. Нэг залуухан Орос хүүхэн ороолтоороо шууд нүүр амаа дараад дараагийн давхар дээр хүний чемодан дээгүүр шууд үсрээд л буусан. Буусан биш ээ, надаас зугтаж буй царай нь тэр. Дараагийн давхар дээр Орос авгай загнасаар байгаад хажуугаар гараад гүйнэ билээ цаашаагаа бас. Нөгөө пиво уухаар хөгжөөд байдаг Орос хэл маань яг хэрэлдэх гэхээр аман дээр гарч ирэхгүй дургүй хүргэсэн гэж зүгээр. Ази царайгаараа ялгаварлан гадуурхагдах үедээ тэр лифтэн дотор гах гах гээд худлаагаасаа хоёр ханиадаг байж гэж сүүлд бодон өөртэйгээ инээсэн. Тэгвэл тэр залуухан Орос хүүхэн шууд бөөлжих байсан байх аа.

Тэгээд Улаанбаатартаа буулаа даа. Онгоцны цонхоор мэргэжлийн хяналт, онцгой байдал, эмнэлгийн машинууд, битүү цагаан хувцастай хүмүүстэй жагсаад хүлээж байлаа. Каринтинд орно гэдгээ мэдэж байсан. Бас Камбож эсвэл Орост замдаа нэмээд 5 хоноод очвол каринтинд орохгүй гэдгээ ч мэдэж байсан. Гэхдээ 5 хоногийн дотор Европын нөхцөл байдал яаж эргэх нь мэдэгдэхгүй том эрсдэл байв. Ялангуяа Итали, Испанид вирусын тархалт гэрлийн хурдаар өсч байгаа нөхцөлд гоомой шийдвэр байж болохоор байлаа. Поп халдвар авсан ч жигшиг мэдээ бас гараад байсан уу үгүй юу?

Ganzorig Vanchig-н зураг.

Каринтинд орохгүй, намайг Винзо гэдэг, би бол гээд эсэргүүцээд орилбол Бат-Энх дарга шиг оймсоо гозолзуулаад сүртэй ачигдах боломжтой гэдгээ мэдэж байсан л даа. Гэв чиг иргэний үүргээ дээд зэргээр ухамсарлан хоёр гараа гавлуул гавла гээд, духтайгаа бэлдээд л халуунаа хэмжүүлж байгаад эмч нарынхаа нүдний харцны аясаар хөдөлсөөр байгаад хүйтэн автобусаар каринтилах газраа давхиад ирэв ээ.

Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног - Эхний өдөр

Онгоц газардахаас өмнө асуулгын хуудас тараан хүн бүрээр бөглүүлж авсан. Онгоц газардсаны дараа битүү цагаан хувцастай хүмүүс орж ирэн хүн бүрийн халууныг үзэж, нэмэлт асуулт асуун тодруулга хийв.

Үүний дараа голомтын бус газраас ирсэн, шинж тэмдэг илрээгүй хүмүүсийг буулгаад 20 гаруй хүмүүсийг онгоцондоо үлдэхийг хүсэн, бидний пасспортыг хураан авлаа. Би энэ хүмүүсийн нэг болж таарав. Голомт газар гэдэг нь Япон, Солонгос, Итали улсууд юм. (Транзитыг мэдээгүй, бараг адилхан байх) Энэ улсуудаас л ирсэн бол та хөгшин, залуу, хүүхэдтэй, жирэмсэн эсэх хамаагүй ямар ч өчиггүй тусгаарлагдаж, ажиглалтын байр руу ачигдана. Энэ голомт гэгдэх улсын тоо одоо улам нэмэгдэх нь тодорхой болжээ!

Биднийг онгоцны арын хаалгаар тусад нь буулгаж тусдаа автобусанд суулгав. Харьцаж байгаа хүмүүс нь дандаа хамгаалалтын хувцастай байх бөгөөд нэлээд хүлээлгэсний эцэст ачааг маань авч ирэн нэмэлт автобус гарган хоёр хуваан суулгалаа. Удалгүй Монгол Улсын хилийн дардас бүхий пасспортуудыг маань буцаан өгөв. VIP (Very important person) заалаар хааяа нэг явахаар ингэж пасспорт авч яваад тамга дараад аваад ирдэг сэн. Энэ удаа VVIP (Very very important person) статусаар улсынхаа хилээр орж ирлээ. Нөгөө улс орнуудын ерөнхийлөгч, ерөнхий сайд нарыг онгоцноос нь улаан хивсээр тосч аваад шууд машинд суулгаад аваад хот руу гардаг хаалгаар автобустай, цагдаагийн машинаар иййн ёёооо гээд хөдөлгөөн зүсээд явахад бас л омогшдог л юм билээ монгол хүн болохоороо.

Биднийг онгоцноос буулган Онцгой байдлын автобус руу зөөсөн том оврын автобусны ариун цэвэр арай ч дээ л байлаа. Зургийг нь орууллаа. Дээд зэргийн бохир, нил шороо, дагтаршаад зузаараад тогтсон хир, хүмүүсийн наасан бохь энд тэндгүй. Үнэндээ үүнийг хараад коронавирус нь өөрөө айгаад амиа хорлочихмоор санагдсан. "Энгийн шугамын" автобус бол ойлгох сон. Угаасаа Монгол ийм юм чинь гээд. Гэтэл энэ бол ариун цэвэр дээр зэргээр сахин хэмжилт хийх ёстой онцгой нөхцөл байдалд үйлчилж буй автобус шүү дээ. Ядаж нэг угааж болно доо автобус аа! Биднийг буулгасны дараа нэг залуу баллонтой шүршдэг жоомны хор шиг юм авч ороод тэр муу автобусаа бас ариутгамар аядаад байгаа юм аа. Ингэж нүглийн нүдийг гурилаар хуураад яах вэ дээ.

Ganzorig Vanchig-н зураг.

За тэгээд тэгж тэгж биднийг ачсан хоёр автобус цагдаагийн машин дохио, гэрлээ хангинуулан урд буферлэн давхиж өглөө. Зөрж өнгөрч буй хүмүүс эвэртэй туулай харж буй мэт харагдаж байв. Надад болохоор дэлхий дээр арай гэж бууж ирсэн Армагедон киноны төгсгөл шиг ормоонтик санагдаад болдоггүй. Зургийг нь авчихмаар санагдаад арай гэж биеэ, биш ээ нэг гараараа нөгөө гараа барив шүү дээ. Өөрийгөө зэмлээд, ийм онцгой нөхцөлд буруу юмаар тоглоом хийгээд гээд Ганзо Винзог юм уу, эсвэл Винзо нь Ганзог нь юм уу бүү мэд загнаад л хэрэлдэцгээгээд байх шиг байсан миний дотор.

Хөдлөөд удаагүй байхад цуваа гэнэт зогслоо. 5 орчим минутын дараа эмнэлгийн цагаан тэрэг давхиж ирээд арын автобусны нэг хүнийг аваад суулгаад давхиад яваад өгөв. Сураг сонсоход Италиас иргэнийг шууд тусгаарлаж буй нь тэр гэсэн. Бид тусгаарлалт биш ажиглалтанд орохоор явж буйгаа тэр үед гадарлав. Автобусны халаалт нь ажилладаггүй. Халуун дулаан орноос ирсэн, бараг шахуу зуны хувцастай хүмүүс удалгүй шаагилдаж эхлэв. Халуунаар үлээлгээч ээ, хөлдлөө, биднийг бодооч ээ гээд. Жолооч залуу халаалт нь ажилладаггүй юм аа гээд хээв нэг хэлээд давхина билээ. Хэдэн хүн автобусанд ханиад хүрч, хоолой нь өвдсөн, үүнээсээ болоод халуурсан гэвэл би лав гайхахгүй. Амьжиргаатай ганц хоёр бүсгүйчүүд хөл даарангуут шууд гутлаа тайлаад сандал дээрээ эвхрээд сууж байна билээ. Нэлээд явсны дараа нэг залуугийн давсаг яг хагарах гэж байгаагаа хэлээд түр зогсоод өгөөч гэж жолоочоос зөндөө гуйв. Жолооч би тушаал биелүүлж яваа хүн ямар ч эрх мэдэлгүй гээд халгаасангүй. Нөгөө залуугийн царай сүүлдээ бүр хачин болоод, хөдөлж ч чадахгүй болов. Энэ зуур нэг автобусанд буй бид хэд ундаа, усны сав цүнхнээсээ хайж, болохгүй бол явдал дунд цонх, хаалгыг нь онгойлгоод нөгөөдөхийнх нь үзүүрийг нь гаргаад шээлгэх тухай янз бүрийн төлөвлөгөө зохиов. Ингэж мунгинах зуур зорьсон газраа ирж залуу маань ашгүй гарч биеэ зассан. Бие зассан ч гэдэс, давсаг нь нэлээд хөндүүртэй хэвээрээ үлдэх шиг болсон. Өрөвдсөн гэж. Хараад өөрийн эрхгүй дагаад шээс хүрдэг юм билээ.

Ирсэн газар маань 2, 3 объекттай бололтой. Бүгдээр нь тойроод орсон доо. Энд биш тийшээ гээд л бүтэн тойруулав. Мөн онгоцны буудлаас автобусаар гарч байхад манай автобусны жолооч лав хаашаа явах гэж байгаагаа мэдэхгүй байсан. Утсаар байн байн ярих юм. Хэн хариуцаж, хэн шийдвэр гаргаж буй тодорхойгүй л байх шиг харагдсан. Тэр автобусны ариун цэвэр энэ тэрээс харахад манайханд сэтгэл байгаа ч гүйцэтгэл дутуу мэт, гүйцэтгэл байгаа мэт боловч ямар ч сэтгэлгүй мэт эрэмдэг зэрэмдэг үйл ажиллагаа л харагдана лээ дээ. Энэ мэт жижиг зүйлсээ манай хэд цаашид анхаарна биз ээ. Ямартаа ч яаралтай нөхцөлд mass evacuation хийхэд манайхны бэлтгэл төө дутуу буй нь илт анзаарагдаж байна.

Байрлах газраа ирсний дараа хэн ямар өрөөнд орох тухай хүмүүс бас шаагилддаг юм байна. Мөнгийг нь өгнө, ганцаараа люкс өрөөнд ормоор байна, тэр даргаа дууд гэж оркдох нэгэн байхад хаана ч яах вэ хэлсэн газар нь оръё оо гэх залуус нь харьцангуй олон байлаа. Товчхондоо, ирсэн бүлгээр нь, зорчсон улсаар шууд ялган өрөөнүүдэд хуваарилав. Тэр нь ч оновчтой шийдвэр санагдсан. Харин нөгөө нэг хүн люкс өрөөндөө орсон эсэхийг мэдсэнгүй. Тийм өрөө байхгүй гээд эмч нар учирлаад хэлээд байсан ч ганцаараа утсаараа оролдоод үүдэнд үлдсэн дээ. Уг нь би чемоданыг нь дээшээ зөөж өгье гэж бодсон ч сүүлдээ амиа бодсон нь дээр болоод явчихсан даг.

Пионерийн лагерьт ирж байгаа мэт нүүгэлтсэн хүмүүс нь чемодан саваа тачигнуулан өрөө өрөөндөө арай гэж оров. Зарим нь энэ гоё өрөө байна, өрөөгөө солъё гээд наймаа хийх гэж үзсэн бол зарим нэг бүсгүйчүүд би жирэмсэн болохоор арай тухтай чиний өрөөнд оръё, чи эр хүн байна даа арай тухгүй миний өрөөнд орчих гээд зарим залуусыг найрах гэж хүртэл үзсэн байна билээ. Нөгөө чамд гурав, надад гуравхан гэдэг хөгийн зан. Зарим нь 2 долоо хоног гэрийнхэнтэйгээ уулзахгүй, ажил төрөл баларлаа гээд гутарч байхад зарим нь агаар салхинд харин аятайхан юм биш үү гээд нуг нуг инээгээд тун таатай байх юм билээ. Ийм онцгой нөхцөлд цуг яваа хүмүүсийн зан авир, хандлага алган дээр тависан мэт мэдрэгдэж, харагддаг юм байна лээ дээ харин чиг нэг.

Оройхон оруулж өгсөн хоёрдугаар хоол нэлээд хөрсөн байв. Хөрсөн хоол өгч буйдаа ч зөөгч, эмч нар уучлал гуйсан. Тэрийг нь бушуухан идээд араас нь халуун цай уусан. Зарим хүмүүс идэж чадахгүй үлдээнэ билээ. Нийлээд 100 грамм дундаасаа босгох уу гээд тоглоом шоглоом хийтэл олны дэмжлэг авсангүй, цагаа олоогүй наргиа болж таарав. Манай өрөөний хэд лав шокноосоо бүрэн гараагүй байх шиг байсан. Нэлээд хүйтэн өрөөнд бүхлээрээ хувцастайгаа, хөнжил дэвсгэр бүх юмыг нь давхарлаад эвхрэлдээд унтахаар хэвтсэн дээ. Өглөө босоод яг ямар газар ирснээ мэднэ дээ. Хоол идсэний дараа олон дамжин тив алгасан хийсэн урт нислэг, цагийн зөрүү гээд өөрийн эрхгүй нойр хүрээд, ямар их ядарснаа гэнэт мэдрэв.

Үргэлжлэл бий...

В.Ганзориг 

Холбоотой мэдээлэл:

1. Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног - Хоёр дахь өдөр

2. Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног- Гурав болон дөрөв дэх өдөр

3. Карантинд өнгөрүүлж буй 14 хоног – Тав дахь өдөр

4. Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног - Зургаа дахь өдөр

5. Карантинд өнгөрүүлж буй 14 хоног – Долоо дахь өдөр

6. Карантинд өнгөрүүлж буй 14 хоног – Найм дахь өдөр

7. Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног - Ес дэх өдөр 

8. Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног - 10, 11 дэх өдөр 

9. Каринтинд өнгөрүүлж буй 14 хоног - Арванхоёр дахь өдөр

10. Карантинд өнгөрүүлж буй 14 хоног – Арвангурав дахь өдөр 

11. Карантинд өнгөрүүлсэн (Өнгөрүүлж буй) 14 хоног – Арвандөрөв дэх өдөр

12. Карантинд өнгөрүүлсэн (Өнгөрүүлж буй) 14 хоног – Сүүлийн өдөр буюу 15 дахь өдрийн өглөө

 

Энэ мэдээ танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
Манай сайт танд таалагдаж байвал LIKE хийгээрэй. Танд баярлалаа.
    АНХААР! Та сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууныг баримтална уу. Ёс бус сэтгэгдлийг админ устгах эрхтэй. Мэдээний сэтгэгдэлд www.mongolcom.mn хариуцлага хүлээхгүй.